วันที่ 30 ที่ผ่านมาได้มีการประกวดแข่งขัน SIFE Thailand 2006 รอบสุดท้ายที่ จุฬาลงกรณืมหาวิทยาลัย  โดนผู้ชนะเลิศจะเป็นตัวแทนจากไทยไปแข่งขันต่อที่ ปารีส ซึ่งเป็นการประกวดเกี่ยวกับ การสร้างโครงการต่างๆทาง ธุรกิจเพื่อชุมชน นะครับ ทีมเต็งจ๋านอนมาก็มี จุฬา ที่ได้ไปแข่งโครงการนี้ในระดับโลกมาแล้ว  

         แต่ละมหาวิทยาลัยกว่า 14 มหาวิทยาลัย เตรียมตัวกันมาอย่างดี และเป็นมืออาชีพมากๆ รวมทั้งกรรมการผู้ตัดสินก็เป็นผู้ทรงอิทธิพลในวงการธุรกิจทั้งหลายในประเทศไทย ที่เป็นทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ

         ทีมแรก ที่ present คือ ธรรมศาสตร์ นะครับ การเตรียมทีมของเค้านี่หายห่วง ภาษาอังกิดระดับเทพเจ้า  มา present โปรเจคต่างๆ ของเค้าไป หลายฝ่ายมองว่าการpresent ดี แต่โปรเจคยังเป็นนามธรรมมากไป  ไม่น่าทาบรัศมี จุฬาได้          

          ทางจุฬา ที่เตรียมทีมที่ดีที่สุดของมหาวิทยาลัยมา present ทั้งการพูดภาษาอังกิด slides ที่ทำจากมืออาชีพ และโปรเจคที่ถูกออกแบบจากอาจารย์ที่ปรึกษาชื่อดังระดับประเทศ  ผลลัพท์ของโปรเจคของจุฬาแต่ละโปรเจคถูกโชว์ด้วยตัวเลขที่น่าตื่นตา การ present ที่ตื่นเต้นตลอดเวลา และช่วงตอบคำถามที่เตรียมข้อมูลอย่างดีและตอบอย่างฉะฉาน

จนทุกคนลงความเห็นว่าให้ไปเหอะแชมป์

         เกษตรศาสตร์ จากโปรเจคที่ทางพี่ๆ และ อาจารย์คณะบริหารเตรียมมาอย่างเลิศเลอ รวมกับทีม present สาวๆ ที่คัดทั้งหน้าตาและความสามารถด้านภาษามาอังกิดเป็นอย่างดี รวมกับ ผมหนึ่งเดียวที่เป็นชาย จากการจับพลัดจับผลูมา      present - -" และเราก็นำเสนอการ presentation ที่แสดงถึงความร่วมมือร่วมใจทุกฝ่ายออกมาได้อย่างน่าประทับใจ

ผมก็พึ่งรู้ (ไม่เคยนึกมาก่อน)ว่า เกษตรศาสตร์สามารถ ฟอร์มทีม presentation ที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้ จุฬาและ ธรรมศาสตร์ได้เหมือนกัน หลายฝ่ายฟันธงมีลุ้นแบบเสียวๆสำหรับรางวัลชนะเลิศ

         ต่อมาเป็น เด็กนักเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ที่เป็นไฮไลท์ ของผมเลยก็ว่าได้พูดภาษาอังกิดกันแทบไม่ได้ มา presenst ใน รูปแบบ วิดีโอ ล้วนๆ แทบไม่มีการสื่อสารจาก presentor เลย (เพราะ พูดไม่ได้ไง)_  ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าช่วงตอบคำถามจะเกิดอาไรขึ้น (สรุปว่าตอบเป็นภาษาไทย - -" ในงานระดับ inter) โปรเจคที่นายร้อยไปทำคือ เค้าเข้าไปหากลุ่มชุมชน ที่ยากจนมากๆ คุยกับกลุ่มป้าๆทั้งหมดว่าทำไรอาไรได้มั่ง จนในที่สุดจึงรู้ว่า ป้าๆ สานตะกร้าเก่ง จึงบอกป้าก็สานตะกร้ากันขายดิ เกิดปัญหาขึ้นมากมาย ป้าๆโหวกเหวก บอกขายไปไม่เคยออกไม่ทำแล้ว เหนื่อย  และก็เป็นทีของนักเรียนนายร้อยที่เข้ามาช่วยแก้ปัญหาให้ชาวบ้านรวมใจกัน และ เริ่มสอนหลักการตลาดอย่างง่ายๆ ให้พวกป้าๆ คุณธรรมจริยธรรม สอดแทรกเข้าไป  จนสุดท้ายตะกร้าสานแบรนด์ "ฟ้าประทาน" (พึ่งมาตั้งกันหลังจากขายออก) ก็สามารถขายได้จริงๆ มียอดสั่งทำล่วงหน้าจากกลุ่มผู้ค้า OTOP ภายในจังหวัด และนำขึ้นถวาย